οστεοπορωση συμπτωματα
οστά

Ο πρωτοπαθής καρκίνος των οστών (καρκίνος που ξεκινά από τα οστά) είναι σχετικά σπάνιος. Οι πιο συχνοί καρκίνοι των οστών στις τρεις πρώτες δεκαετίες της ζωής είναι το οστεοσάρκωμα, το σάρκωμα Ewing και το χονδροσάρκωμα. Η θεραπεία του καρκίνου των οστών μπορεί να είναι δύσκολη, αλλά έχει σημειωθεί αξιοσημείωτη πρόοδος σε πολλούς τομείς της θεραπείας του καρκίνου των οστών τα τελευταία χρόνια.

Προετοιμασία για Θεραπεία

Η θεραπεία για τον καρκίνο των οστών μπορεί να καθοριστεί μετά από σωστή διάγνωση και σταδιοποίηση.

Γενετικός έλεγχος

Κατά την προετοιμασία για θεραπεία, μπορεί να υποβληθείτε σε γενετικό έλεγχο ή συμβουλευτική, καθώς ορισμένες γενετικές αλλαγές, όπως η εκτροπή TP53 μπορεί να επηρεάσουν την πρόγνωσή σας. Το γονίδιο TP53 κωδικοποιεί μια πρωτεΐνη, που ονομάζεται πρωτεΐνη όγκου p53 ή p53. Αυτή η πρωτεΐνη δρα ως ογκοκατασταλτικός, πράγμα που σημαίνει, ότι ρυθμίζει την κυτταρική διαίρεση εμποδίζοντας τα κύτταρα να αναπτυχθούν και να διαιρεθούν πολύ γρήγορα ή με ανεξέλεγκτο τρόπο.

Ορισμένες μεταλλάξεις σε αυτό το γονίδιο μπορούν να μειώσουν τη λειτουργία του με τρόπο, που ισοδυναμεί με την αφαίρεση του ποδιού από τα φρένα της κυτταρικής διαίρεσης, μια διαδικασία που μπορεί να ευνοήσει την κακοήθεια. Τα άτομα που έχουν μεταλλάξεις p53 μπορεί, επίσης, να διατρέχουν κίνδυνο για καρκίνους εκτός από καρκίνους των οστών.

Θεραπεία οστεοσαρκώματος

Υπάρχουν διάφοροι τύποι καρκίνου των οστών και ο ακριβής τύπος καθοδηγεί τη θεραπεία σας. Το οστεοσάρκωμα είναι ο πιο κοινός πρωτοπαθής κακοήθης όγκος των οστών σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες.

Τοπικό οστεοσάρκωμα

Στην περίπτωση τοπικού οστεοσαρκώματος, δεν υπάρχει ανιχνεύσιμη εξάπλωση του καρκίνου σε άλλες περιοχές του σώματος. Το τοπικό οστεοσάρκωμα επηρεάζει μόνο το οστό, στο οποίο αναπτύχθηκε και τους ιστούς δίπλα στο οστό, όπως ο μυς και ο τένοντας. Σε νεαρούς ενήλικες, τα περισσότερα τοπικά οστεοσαρκώματα εμφανίζονται γύρω από το γόνατο.

Η τρέχουσα τυπική θεραπεία για τοπικό οστεοσάρκωμα περιλαμβάνει πολλαπλά βήματα:

  • Πρώτον, θεραπεία με χημειοθεραπεία που θα συρρικνώσει τον καρκίνο (αναφέρεται ως νεοεπικουρική χημειοθεραπεία)
  • Χειρουργική επέμβαση για την εξάλειψη της πρωτοπαθούς νόσου
  • Επικουρική χημειοθεραπεία, ιδανικά σε κλινική δοκιμή, όταν είναι διαθέσιμη. Η επικουρική χημειοθεραπεία γίνεται εκτός από τη χειρουργική επέμβαση. Παρόλο που η χειρουργική επέμβαση γίνεται για την αφαίρεση ανιχνεύσιμων περιοχών καρκίνου, μπορεί να υπάρχουν μικροσκοπικά υπολείμματα καρκίνου. Εκεί έρχεται η επικουρική χημειοθεραπεία, για να σκοτώσει τυχόν υπολειμματικά καρκινικά κύτταρα.
Τομή οστού με οστεοπόρωση
οστά

Χημειοθεραπεία

Η χημειοθεραπεία με μεθοτρεξάτη, δοξορουβικίνη και σισπλατίνη (MAP) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για θεραπεία πρώτης γραμμής. Η τυπική θεραπεία MAP περιλαμβάνει μια δόση δοξορουβικίνης, που μπορεί να θέσει τα άτομα σε κίνδυνο για μακροχρόνια καρδιακή τοξικότητα. Ένας παράγοντας, που ονομάζεται δεξραζοξάνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει στην προστασία της καρδιάς. Ένα κοινό σχήμα είναι δύο κύκλοι 5 εβδομάδων νεοεπικουρικής θεραπείας MAP, που μπορεί να διευκολύνει τη διάσωση του άκρου.

Χειρουργική επέμβαση

Η διάσωση άκρου είναι μια χειρουργική διαδικασία, που αντικαθιστά ένα καρκινικό οστό και αναδομεί ένα λειτουργικό άκρο είτε με μεταλλικό εμφύτευμα, είτε με οστικό μόσχευμα από άλλο άτομο (αλλομόσχευμα), είτε με συνδυασμό οστικού μοσχεύματος και μεταλλικού εμφυτεύματος (αλλοπροσθετικό σύνθετο).

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ο χειρουργός σας θα αφαιρέσει όλο τον καρκίνο από το άκρο σας, εάν είναι δυνατόν. Στη συνέχεια μπορεί να γίνει ανακατασκευή με τεχνητή συσκευή (ενδοπροσθέσεις). Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν αφαιρείται ένα τμήμα ενός άκρου, το υπόλοιπο άκρο κάτω από το εμπλεκόμενο τμήμα περιστρέφεται και επανατοποθετείται (περιστροφική πλαστική).

Ένας ακρωτηριασμός μπορεί να πραγματοποιηθεί,, όταν το άκρο δεν μπορεί να διατηρηθεί ή σε περιπτώσεις στις οποίες το αποτέλεσμα, όσον αφορά τη λειτουργία, θα είναι πραγματικά καλύτερο με τον ακρωτηριασμό παρά όχι.

καρκίνος
καρκίνος

Ακτινοθεραπεία

Όταν εμφανίζεται οστεοσάρκωμα στο κρανίο, στις πλευρές, στη σπονδυλική στήλη ή σε ορισμένες άλλες περιοχές, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να μην αποτελεί επιλογή.